ทำ
ดีกับเธอเท่าไร เธอไม่
เคยหันมาเหลียวแล
ไม่
เคยเห็น ไม่แยแส ไม่
เคยที่จะสนใจ
ไม่
เคยที่จะสงสาร ไม่
เคยที่จะเห็นใจ
ก็
เรามันเป็นตัวร้าย ที่ไม่
มีใครเขาอยากจำ
ก็
รู้.. ว่า
คงสู้เขาไม่ไห
ว
สุด
ท้ายก็พ่ายแพ้อยู่
ดี
ดังทศกัณฐ์..ที่
แพ้พระราม
ทุกที
ให้
ดีแค่ไหน ก็ไม่ได้
ใจสีดา
ถึงกูจะ
ร้าย กูก็รักไม่ด้อยกว่า
เขา
แล้ว
เหตุใด
เล่าจึงเป็นตัว
เราที่แพ้เสม
อ
ทุก ๆ
อย่าง ทุกการกระทำ เพียงหวังให้
เธอ..
หัน
มาเจอะ
เจอ หันมาจ้อง
มองและลอง
สนใจ
และตอนสุด
ท้ายกูคงต้องตายในตอน
จบ
ไม่มีใคร
คบ ไม่มีใครเห็น ไม่มีใคร
สนใจ
ถึงกูจะ
ร้าย แต่ก็รักเธอจนสุด
หัวใจ
อยาก
ให้รู้
ไว้ ถึงฉันจะ
ร้าย แต่ก็
รักเธอ
สุดท้าย..ก็
เป็นอย่างนี้
สักกี่
ที…ก็แพ้เรื่อย
มา
สุดท้าย..ต้อง
จมอยู่กับน้ำตา
ความ
เฉยชา และความเสีย
ใจ
ก็
รู้.. ว่า
คงสู้เขาไม่ไห
ว
สุด
ท้ายก็พ่ายแพ้อยู่
ดี
ดังทศกัณฐ์..ที่
แพ้พระราม
ทุกที
ให้
ดีแค่ไหน ก็ไม่ได้
ใจสีดา
ถึงกูจะ
ร้าย กูก็รักไม่ด้อยกว่า
เขา
แล้ว
เหตุใด
เล่าจึงเป็นตัว
เราที่แพ้เสม
อ
ทุก ๆ
อย่าง ทุกการกระทำ เพียงหวังให้
เธอ..
หัน
มาเจอะ
เจอ หันมาจ้อง
มองและลอง
สนใจ
และตอนสุด
ท้ายกูคงต้องตายในตอน
จบ
ไม่มีใคร
คบ ไม่มีใครเห็น ไม่มีใคร
สนใจ
ถึงกูจะ
ร้าย แต่ก็รักเธอจนสุด
หัวใจ
อยาก
ให้รู้
ไว้ ถึงฉันจะ
ร้าย แต่ก็
รักเธอ
เกิดมาชาติ
ใด ขอเพียงสักครั้งได้คู่กับ
เธอ
ได้ไหมเล่า
เออ ให้เธอหันมาสน
ใจ